در شرایطی که قرار بود محمد باقر قالیباف نامزد اصولگرایان برای انتخابات ریاست جمهوری 1396 باشد،اما این روز ها خبر می رسد آن کسی که قرار است نامزد اصول گرایان باشد، حجت‌الاسلام ابراهیم رئیسی است. به این ترتیب سناریوی حمایت از حجت‌الاسلام رئیسی به‌شدت مورد توجه اصولگرایان قرار گرفته است و با اجماع و حمایتی که از سوی قاطبه اصولگرایان از رئیسی صورت گرفته او را باید رقیب اصلی حسن روحانی در انتخابات پیش رو  دانست.

به هر حال دلیل اصلی توافق اصول گرایان در حمایت از ابراهیم رئیسی ریشه  در دو علت اساسی دارد. اول آنکه سایر نامزدهای مطرح انتخابات ریاست جمهوری سال 92 مانند محسن رضایی و سعید جلیلی و حتی محمد باقر قالیباف نتوانستند از سد پاستور عبور کنند. در حال حاضر هم چهره هایی چون رستم قاسمی،پرویز فتاح و عزت ضرغامی و علیرضا زاکانی فاقد ماکسیمم دو شاخصه کارآمدی و محبوبیت در افکار عمومی هستند بنابراین معرفی و حمایت حجت‌الاسلام رئیسی از سوی اصولگرایان برای عبور از سد پاستور تجربه ای جدیدی است. علت دیگر ریشه در جریاناتی دارد که در طول چهار سال دولت حسن روحانی در فضای سیاسی و اجتماعی کشور جاری بوده است.  مسلما جریانات جاریه از سنخ مسائلی بوده است که نتوانست آنچه را که اصول گرایان خواهان و خواستار آن بوده اند، مرتفع و بر آورده سازد. بنابر این دلیل گرایش و التفات اصول گرایان برای کاندیداتوری حجت‌الاسلام رئیسی در همین نکات نهفته است که قرار است با پیروزی و ورودش به پاستور خواسته های اصولگرایان محقق و بر آورده شود.

در این راستا قاطبه مخالفان دولت از جمله جریان راست و محافظه کار سنتی و دلواپسان دوره 4 ساله دولت روحانی را به منزله فرصت سوزی از فرصت های موجود کشور در عرصه های اقتصادی،اجتماعی،فرهنگی و سیاست خارجی دانسته اند.. در شرایط فعلی آنان همچون گذشته باورشان بر آن است حضور حسن روحانی در پاستور همانند سایر دولت های اصلاح طلب گذشته، موجب روال مند شدن سبک زندگی غربی و مرفهانه و گسترش طبقه اشرافیت شده  و قطبی شدن جامعه به دارا و ندار شده است. همچنین قاطبه اصولگرایان با تبلیغ و پروپاگند در رسانه ها و جراید دست راستی، عملکرد دولت روحانی در اقتصاد فاقد هرگونه کار آمدی دانسته و گسترش فقر،تورم و کاهش قدرت خرید مردم را مهمترین و بزرگترین نتیجه آن دانسته اند. در همین راستا قاطبه اصول گرایان باور دارند که بخش اعظمی از فرمایشات مقام معظم رهبری در موارد متعدد از سوی دولت روحانی اجرا نشد و دولت بجای اجرایی کردن منویات و دغدغه های رهبری مبنی بر میدان دادن نخبگان جوان در مناصب کلیدی، راه را برای افراد مسن، خسته، بی انگیزه و ناکارآمد هموار کرد که حاصل آن همان نا امیدی و فضای یاس در کشور بود. در عرصه سیاست خارجی هم آنچنانکه اصولگرایان بار ها بر آن تاکید کردند، دولت روحانی را همچون دولت حسینقلی و مجاهدت و مساهمت آن را در برجام همچون ترکمنچای ننگین و آغاز پروژه نفوذ غرب  تلقی کرده اند. در باور اصول گرایان مجموع 4 سال عملکرد دولت همچون سرکنجیبنی بود که به جای امید موجب تولید بحران در عرصه های مختلف کشور شد. لذا خروج از این وضعیت  به دولتمردی نیاز دارد که بر خلاف روحانی و اسلافش بتواند امید ها را برای  تحقق آرمان‌های بزرگ و الهی که لازمه تکوینی انقلاب است،زنده سازد.

به هر تقدیر،اجماع وحمایت اصولگرایان از کاندیداتوری حجت‌الاسلام ابراهیم رئیسی برای انتخابات ریاست جمهوری 96 به معنای حفظ وحدت اصول گرایان است و این اتنخاب تاحدی هم می تواند اصول گرایان را از تششت و بن بستی که گرفتار آن بودند خارج کند و هم می تواند موازنه را برای رقابت های انتخاباتی بر قرار سازد. پرسش آن است که آیا تدبیر اصولگرایان  در انتخاب حجت‌الاسلام رئیسی می تواند کشور را به ریل مورد نظر آنان باز گرداند؟ پاسخ به این پرسش، کلید انتخابات ریاست جمهوری پیش رو خواهد بود.