یکصد و هفتادمین  نشست ویژه اعضای سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) با حضور وزرای نفت 14 کشور عضو این سازمان 30 نوامبر در وین  پایتخت اتریش آغاز به کار کرد.این نشست در ادامه نشست الجزایر صورت گرفت. در نشست ماه اکتبر الجزایر وزرای نفت اوپک هدف مذاکرات خود را تثبیت سقف تولید کشورهای عضو در حدود ۳۲ میلیون و ۵٠٠ هزار بشکه، تا ۳۳ میلیون بشکه در روز تعیین کردند. این هدف در نشست الجزایر به صورت کلی اعلام شد و قرار شد جزئیات آن در نشست وین  مورد بحث قرار گیرد.

      نشست دو روزه  وین با دو هدف صورت گرفت. اول آنکه  کشورهای عضو بتوانند تصمیماتی برای کاهش یا تثبیت میزان تولید نفت با هدف افزایش قیمت نفت اتخاذ کنند. به عبارت دیگر هدف نشست اعضای اوپک در وین اجرای توافق نامه الجزایر بو.ده است. به این ترتیب در این نشست این توافق حاصل شد که اعضای اوپک به غیر از ایران سهم خود را تا 200000/1 بشکه در روز از 12 ژانویه 2017 کاهش دهند و دوم آنکه اعضا درباره اینکه کدام کشور غیر عضو تا چه میزان تولید نفت خود را کاهش خواهد داد، به توافق برسند.

      نشست وین نتایج راهبردی را به همراه داشت.مهمترین نتایج راهبردی نشست وین،توافق اعضا در باره میزان تولید نفت ایران بود. به این ترتیب این نشست بیشتر از همه تحت الشعاع راهبرد و سیاست نفتی  ایران قرار گرفت.حصول این شرایط قبل از هر چیز به جهت نقش راهبردی ایران در این سازمان بوده است.بیژن نامدار زنگنه وزیر نفت ایران در این نشست تلاش کرد که دیگر اعضای این سازمان را در سهم و میزان تولید نفت ایران متقاعد کند.به این معنی که هم در کاهش تولید نسبت به سایر اعضا مستثنی و هم مقدار و سهم تولیدی نفت خود را بدون مهار به قبل از نظام تحریم ها برساند.

      دومین نتیجه راهبردی نشست وین امید به افزایش قیمت نفت در راستای کاهش تولید نفت از سوی اعضای محوری این سازمان یعنی کشور های :عربستان،امارات متحده عربی،قطر ،الجزایر و ونزوئلا بود. تمامی وزرای نفت این کشور ها فریز نفتی و کاهش تولید را عامل کلیدی برای تعادل پایدار و همچنین متعادل شدن قیمت نفت برای رسیدن در بازار جهانی نفت و سایر بازارهای جهانی دانسته اند.

   در همین راستا دستاورد و نتیجه راهبردی دیگر نشست وین، توافق درباره کاهش تولید نفت کشور های غیر عضو اوپک بود.در این نشست مقرر شد که کشور های غیر عضو اوپک مانند روسیه استراتژی کاهش تولید را به منظور ثبات قیمت در بازار نفت در دستور کار قرار دهند.به واقع تقاعد روسیه در کاهش تولید نفت سبب شد که عربستان نیز به کاهش تولید رضایت دهد.

      به هر ترتیب با توافقی که بین اعضا اوپک در نشست دو روزه وین حاصل شد، بهای نفت در بازار جهانی نفت تا محدوده ۵۰ تا ۵۵ دلار برای هر بشکه افزایش یافت.به نظر می رسد که با توجه به روح نشست وین و اراده اعضاء،بیشترین نتیجه راهبردی نشست وین عاید ایران شده است. بدون تردید افزایش  9 در صدی قیمت نفت و حصول این شرایط، تا حدی از نگرانی های ایران در آینده مناسبات اقتصادی می کاهد و شاید هم همین توافق را بتوان فرصت و دستمایه ای برای رفع تنازعات استراتژیک تصاعد یافته و پایان تیرگی در آینده روابط و مناسبات ایران و عربستان  و سایر کشور های عربی منطقه دانست.