از خمر های سرخ،ببر های تامیل و اتا می توان به سه گروه شورشی جهان در قرن بیستم نام برد که با رویکرد های تجزیه طلبانه متضمن ایجاد کابوس برای دولت های مرکزی خود بوده اند. خمر های سرخ در سریلانکاو ببر های تامیل در کامبوج بخشی ازآسیای خاوری را جولانگاه تاخت و تاز  ورویکرد های آشوب طلبانه خود انتخاب و اتا، اسپانیا بخشی از اروپای قاره ای را دستخوش آشوب و مخاطره  خود قرار داد.

خِمِرهای سرخ نامی است برای گروهی که در دهه هشتاد قرن بیستم بر کشور کامبوج حکومت می‌کرد. این حکومت برآمده از حزب کمونیست کامبوج بود. خمرهای سرخ از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ میلادی حاکم بودند.روش حکومتی آنها به گونه‌ای بود که منجر به نسل کشی و قتل عام میلیونها نفر شد.خمرهای سرخ با در دست گرفتن قدرت تغییرات شدیدی را در جامعه ایجاد کردند، به گونه‌ای که جامعه‌ای کاملا کمونیستی و خودکفا ایجاد کنند. آنها حکومت دمکراتیک کامبوج را تاسیس کردندو تمام مردم را به کار منظم و اجباری در مزارع مجبور نمودند و مظنونان را مورد شکنجه وقتل قرار می‌دادند تخمین زده می‌شود که بیش از دو میلیون نفر از اهالی کامبوج طی این دوره کوتاه کشته شده باشند.

رهبران خمرهای سرخ تحصیل کردگان در کشور فرانسه بودند و منش حزب کمونیست فرانسه را سرلوحه خود قرار داده بودند. از میان آنها پل پوت شناخته‌شده‌تر بود که در سال ۱۹۹۸ درگذشت.اختلافات مرزی با ویتنام باعث شد تا پل پوت نیروهای خود را در سالا ۱۹۷۸ به مرزهای ویتنام بفرستد. تجاوز نیروهای کامبوج با پاسخ شدید ویتنام مواجه شد و یک سال بعد پنوم پن پایتخت کامبوج در اختیار نیروهای ویتنامی قرار گرفت. حکومت دمکراتیک کامبوج سرنگون شد و حزب کمونیست میانه روی دیگری که طرفدار ویتنام بود جایگزین آن شد.

ببرهای آزادی‌خواه تامیل ایلم معروف به ببرهای تامیل، یک گروه نظامی جدایی‌طلب در سریلانکا است. این گروه هم اکنون توسط ۳۲ کشور یک گروه تروریستی شناخته شده‌است. این گروه در مه سال ۱۹۷۶ پایه‌گذاشته شد و به مرور زمان تبدیل به یک جنبش خشن جدایی‌طلب برای ایجاد یک ایالات مستقل در شمال و شرق سریلانکا شده‌است. ببرهای تامیل سال‌ها برای استقلال خود جنگیدند و در این راه افراد بسیاری هم کشته شدند. آن‌ها بعد از ۲۶ سال نبرد نظامی سرانجام تسلیم دولت شدند و سلاح‌های خود را بر زمین گذاشت.آن‌ها در بیانیه اینترنتی خود گفتند: و در پایان نیز روز دوشنبه، ۱۸ مه ۲۰۰۹ (۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۸)، تلویزیون دولتی سریلانکا به نقل از منابع نظامی این کشور گزارش کرد که مقاومت شورشیان مسلح تامیل که در محاصره نیروهای دولتی بودند به طور کامل در هم شکسته و ولوپیلای پرابهاکاران، رهبر سازمان ببرهای آزادیبخش تامیل ایلم، در جریان این نبرد نهایی کشته شده است.لازم به ذکر است که در دوران قتل عام خلق تامیل توسط نیروهای ارتش اشغال‌گر سریلانکا، سازمان ملل متحد، به جای محکوم کردن جنایات رژیم سریلانکا به محکوم کردن گریلاهای تامیل پرداخت.

در این بین سکوت بین‌الملل نیز جای بحث بود. تنها خلقی که به صورت کلی و جمیع از ببرهای تامیل و چریک‌های آنان پشتیبانی کرد، کردها بودند. پژاک PJAK، پ ک ک PKK، کنگره خلق کرد KGK و کنگره ملی کردها KNK رسمآ قتل‌عام خلق تامیل را محکوم کرده و هزاران کرد در اروپا در تضاهرات تامیلی‌ها علیه دولت سریلانکا شرکت کردند.مردم سریلانکا، پس از شنیدن خبر شایعه پایان ببرهای تامیل، در خیابانهای سریلانکا اقدام به جشن و پایکوبی کردند، این در حالی بود که مردم تامیل که سرزمینشان توسط سریلانکا اشغال شده، با قتل عام روبه‌رو شده، زخمی، گرسنه و آواره بودند. در عین حال چریک‌های تامیل در طی بیانیه‌ای اعلام کرده‌اند که رهبرشان هنوز زنده است و به مبارزه خود تا رسیدن به آزادی ادامه خواهند داد.

اتا تاسیس۱۹۵۹ مخفف اسم یک گروه مارکسیستی مسلح باسکی است که هدف آن، جدایی منطقه باسک از اسپانیا و فرانسه و تاسیس یک کشور مستقل در تمام مناطق باسک از جمله استان اسپانیا ناوارا است. نام کامل این گروه ائوسکادی تا آسکاتاسونا (سرزمین باسک و آزادی) است. در رسانه‌ها این گروه با نام جدایی طلبان باسک نیز شناخته می‌شوند.

با وجود اعمال اصلاحات در قانون اساسی جدید اسپانیا (پس از مرگ فرانسیسیکو فرانکو در سال ۱۹۷۵) که امکان خودمختاری محلی در آن قید شده، جدایی طلبان باسک خواستار رد هرگونه ارتباط با دولت اسپانیا بودند.

گروه اتا را گروهی از دانشجویان ناسیونالیست باسک برای مبارزه با حکومت دیکتاتوری فرانکو در سال ۱۹۵۹ با الهام از گروه‌های انقلابی تاسیس کردند. این گروه چپ در ابتدا فعالیت‌های فرهنگی برای مقابله با حکومت فرانکو انجام می‌دادند، ولی به تدریج به یک گروه نظامی تبدیل شدند.

اولین اقدام عملی این گروه سوء قصد به جان لویس کاریرو بلانکو، جانشین فرانکو در سال ۱۹۷۳ بود که منجر به مرگ وی شد. از دستاوردهای مهم این عمل برچیده شدن حکومت دیکتاتوری در اسپانیا بود که توجه اسپانیایی‌ها به خصوص گروه‌های دموکرات را بر انگیخت. پس از ترور لویس کاریرو بلانکو این گروه فعالیت‌های خود را برای مبارزه با تبعیض گسترش داد. ولی در سال ۱۹۸۷ حمله این گروه به سوپرمارکتی در بارسلون به کشته شدن ۲۱ نفر انجامید، این عمل باعث شد تا از آن به بعد از اتا به عنوان یک گروه تروریستی یاد کنند. از موارد دیگر می‌توان به عملیات تروریستی در سال ۱۹۹۵ در مادرید اشاره نمود که این تحرکات باعث انزجار روزافزون مردم اسپانیا از این گروه شد. از عملیات‌های آنها می‌توان به گروگانگیری اورتگا لارا، نگهبان زندان اشاره نمود که پس از ۵۳۲ روز در سال ۱۹۹۷ آزاد شد، ترور میخائیل آنجل بلانکو، نماینده یک حزب مردمی توسط این گروه در ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۷ که با اعتراضات ملیونی مردم مواجه شد.

این گروه بیشتر نمایندگان منتخب مردم، روشنفکران و ماموران پلیس را مورد حملات خود قرار می‌دادند و بعضاً به گروگان می‌گرفتند. در مارس سال ۲۰۰۶، گروه اتا به دولت اسپانیا اعلام آتش‌بس داد. ولی این پیشنهاد در همان ابتدا در زمان مذاکرات ابتدایی به دلیل کشته شدن دو شهروند اکوادوری و حمله به فروشگاهی بین‌المللی در مادرید در سال ۲۰۰۶ از طرف دولت رد شد. این گروه دوباره در ۲۱ دیماه ۱۳۸۹ (مصادف با ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱) میلادی به دولت پیشنهاد آتش بس داد. در پی آن در ۱۴ شهریور ۱۳۸۹ (مقارن با پنج سپتامبر سال ۲۰۱۰) نیز با انتشار ویدئویی در شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی و متن بیانیه خود در روزنامه گارا چاپ منطقه باسک، اعلام اتش‌بس نموده بود و تاگید نموده بود که برای استقلال از دولت مرکزی اسپانیا تلاش خواهد کرد.